تفکر سیستمی رفتار یک سیستم را ناشی از ساختار آن می داند و بنابراین ایجاد تغییر در رفتار یک سیستم را مشروط به درک ساختار آن می بیند. در تفکر سیستمی به نقش زمان و بازخوردها اهمیت زیادی داده می شود. تفکر سیستمی در مقابل تفکر تحلیلی قرار دارد که با تقسیم یک مساله به اجزای آن تلاش می کند تا این اجزا را بهتر بفهمد. در تفکر سیستمی همه اجزا با هم دیده می شوند و به تاثیر مقابل آنها در طول زمان توجه خاصی می شود. تفکر سیستمی در واقع پاسخ مناسب به مسایلی است که حل آنها نیاز به درک در هم تنیدگی اجزای آن دارد. فهرست: 1. سیستم چیست؟ 2. پایداری 3. وجوه مشترک 4. تغییر و رشد 5. ترکیب مثبت و منفی 6. سیستم های پیچیده