این اثر تلاشی است جهت پرداختن به برخی از مروضات معرفتی و اجتماعی که تعیین بخش دانش مدیریت منابع انسانی بوده نیز مسائلی که در این دانش مطرح شده است. آنگاه تاثیر داده های وحیانی و عقلانی دین را در فراختر کردن آن مفروضات و به تبع گسترش در جهت دهی به مطالعات انسانی و محتوای فهم انسانی نشان داده میشود تا بیان شود که اگر مقوله انسان نه فقط از دریچه تنگ محدودیت های اجتماعی و معرفتی نگریسته می شد بلکه از دید خدا هم عنوان آفریننده هستیو از جمله انسان به نظاره می نشست شاید بسیاری از فراز و فرودهایی که بر انسان رفت و محققان از طریق آزمون و خطا و بعضا با برخی تجربه های تلخ به شناخت انسان نائل آمدند پیش نمی آمد و با استمداد از دستاوردهایی دینی، تجربی و معرفتی نیکوتر از انسان به جامه بشریت معرفتی میگردید و نیز به تاثیر بالقوه و بالفعل معارف وحیانی و دینی بر مسائل مدیریت انسانی پرداخت میشود.