شرکت پیکسار برای پیدا کردن مسیر خود سال های زیادی کوشش کرد؛ ابتدا با فروش سخت افزار، سپس نرم افزار و پس از آن، فیلم های کوتاه انیمیشن و آگهی های تبلیغاتی. در این بین، من از خودم پرسیدم: (( اگر شرکت پیکسار همواره موفق باشد، آیا در آینده ما هم کار احمقانه ای انجام خواهیم داد؟)) آیا توجه دقیق به قدم های اشتباه دیگر شرکت ها ما را درباره عملکرد خودمان هوشیار تر می کند؟ یا این امر مانند تبدیل شدن به رئیسی است که هرگاه عاملی برای سرمایه گذاری خوب نباشد، نابینا می شود؟ به طور واضح، عاملی وجود داشت که روند پیشرفت شرکت های خلاق و هوشمند را به طرزی خطرناک قطع می کرد، اما این معما دقیقا چه بود؟ من مصمم شدم آن را کشف کنم. هدف کلی من در شرکت پیکسار و قسمت انیمیشن دیزنی این است که افراد در انجام دادن کار نهایت تلاششان را به کار ببرند. در نتیجه، با این فرضیه شروع کردیم که افراد با استعداد خواهان همکاری و کمک کردن به ما هستند؛ اما شرکت ما به طرق مختلف مانع همکاری این استعدادها می شود. از این رو، برای شناسایی و برطرف کردن آن موانع تلاش خواهیم کرد. من نزدیک به 40 سال وقت صرف کرده ام تا دریابم افراد باهوش و بلندپرواز برای همکاری موثر با یکدیگر چه راهکارهایی را باید به کار گیرند. روشی که پیدا کرده ام این است: شغل من، در مقام یک مدیر، به وجود آوردن محیطی بارور و سالم است. به شدت معتقدم که تمام انسان ها پتانسیل خلاقیت را در خود دارند. از این رو، ترغیب افراد به چنین پیشرفتی بسیار با ارزش است. از نظر من، نکته جالب توجه تر موانعی است که اغلب بدون اطلاع ما در مسیر قرار می گیرند و مانع بروز خلاقیتی می شوند که در هر شرکت در حال پیشرفت وجود دارد. فرض این کتاب بر این است که موانع بسیاری در مسیر خلاقیت وجود دارد؛ اما ما می توانیم برای حمایت از فرایند خلاقیت قدم هایی موثر برداریم. در مطالب بعدی، درباره این گام های موثر در شرکت پیکسار بحث خواهیم کرد.